Vrijdag 30 mei
Door het jaar heen heb je in Madrid het unieke Quevedo. Maar van 29 mei tot en met 1 juni heb je de FERIA DE LA TAPA. Ofwel een soort van jaarlijkse "tapas markt". In het sportpaleis (slechts een kwartiertje lopen van ons appartement) vindt dit jaarlijkse evenement plaats. Maar liefst veertig kraampjes met tapas staan aan de rand van de grote zaal opgesteld om je te voorzien van tapas en bier. Bij een van de vier taquillas (kassa's) koop je muntjes van €1 per stuk en vervolgens kun je je slag slaan. Alle mogelijke Spaanse gerechten zijn te krijgen. Alles wat de Spaanse keuken rijk is kun je ergens wel krijgen. De veertig kraampjes vertegenwoordigen tapasbarretjes uit de stad en maken reclame voor hun zaak door je hun specialiteiten aan te bieden. Enkele honderden Spanjaarden waren present en Elena en ik behoorden tot de weinige niet-inboorlingen. Je moet het ook maar net weten, al scheelt het dat we Spaans beheersen en zo op de hoogte kunnen blijven.
Het smaakte allemaal prima, van de tortilla tot de chorizo, al kennen we alle termen niet dus vaak weet je niet precies wat je nu aan het eten bent. Je merkt het allemaal vanzelf wel...Madrid is there to surprise you...
Friday, May 30, 2008
Wednesday, May 28, 2008
Pomata o dentifricio? Questo è il dilemma!
Bene, è giunto il momento di un'altra storiella. Una delle migliori, una di quelle "da raccontare ai nipotini" o a cui pensare quando ti chiedono "il momento più divertente dell'anno"!
Ebbene, tutto comincia dalla pelle sensibile del mio biondo olandese, una di quelle morbide pelli da neonato, che se suda si irrita, se c'è polvere arrosisce e così via...Ma le chiazze rosse spuntategli sull'avambraccio non avevano niente a che fare con sudore o polvere! Fatto sta che il medico, una certa Isabél Fernandez Gutiérrez, gli prescrive una crema antibiotica "LEXEMA CREMA" da spalmarsi notte e dì. La prima sera in cui in teoria doveva mettersela gli viene un mal di testa formato famiglia che lo rende incapace di ricordarsi i suoi doveri, perciò da brava mogliettina, apro la scatola, estraggo il tubetto bianco, rimuovo quella cosina argentata di cui ignoro il nome, presso leggermente il tubetto e spalmo la crema sul braccino dell'ammalato che mi ringrazia per le mille attenzioni e cade in coma! Conoscendo il mio pollo, gli lascio il tubetto lì di fianco sul comodino, pensando 'domattina se la mette lui'...E infatti, la mattina dopo, da bravo bimbo, si ricorda del suo braccio e cerca la crema... ... ...
A sera dopo cena, si ricorda nuovamente della cremina da spalmare e CONVINTAMENTE adempie al suo compito. All'ora di andare a lavarmi i denti, vado per cercare il dentifricio nuovo comprato al supermercato appena due giorni fa e mi accorgo che non era al suo posto...Mi guardo intorno e lo vedo sul comodino accanto all'olandesino che si era già messo a letto..."What is he doing?" mi chiedo tra me e me, e gli domando "Dutchi, why is the toothpaste here? Do you think it's your cream???". In quell’attimo non ha tuonato nessun lampo, non c’è stato nessun fulmine, né sono passati improvvisi uragani, ma la sua espressione, lui che realizzava tutto l’accaduto per filo e per segno, quell’attimo lì ha fatto la differenza! Al ridere in maniera singhiozzata è seguita la sua confessione che la mattina aveva notato che c’era qualcosa di strano in quella ‘crema’ che si era messo e ancor più strano era il fatto che aveva dovuto togliere la pellicola argentata protettiva dopo che l’avevo già fatto io la prima volta! Oh show! ‘Ecco perché sembrava un po’ strana!’, ‘Ecco perché era nuova nuova!’, ‘Ecco perché lo scatolo era ancora chiuso!’…SIII, era il dentifricio quello! Non la crema del dottore!!! :) :) :) Che vita noiosa senza il mio dolce maldestro biondino! Oh, sweet hoofdje!
I corpi del reato: Lexema crema o Crema dental??? :)
Ebbene, tutto comincia dalla pelle sensibile del mio biondo olandese, una di quelle morbide pelli da neonato, che se suda si irrita, se c'è polvere arrosisce e così via...Ma le chiazze rosse spuntategli sull'avambraccio non avevano niente a che fare con sudore o polvere! Fatto sta che il medico, una certa Isabél Fernandez Gutiérrez, gli prescrive una crema antibiotica "LEXEMA CREMA" da spalmarsi notte e dì. La prima sera in cui in teoria doveva mettersela gli viene un mal di testa formato famiglia che lo rende incapace di ricordarsi i suoi doveri, perciò da brava mogliettina, apro la scatola, estraggo il tubetto bianco, rimuovo quella cosina argentata di cui ignoro il nome, presso leggermente il tubetto e spalmo la crema sul braccino dell'ammalato che mi ringrazia per le mille attenzioni e cade in coma! Conoscendo il mio pollo, gli lascio il tubetto lì di fianco sul comodino, pensando 'domattina se la mette lui'...E infatti, la mattina dopo, da bravo bimbo, si ricorda del suo braccio e cerca la crema... ... ...
A sera dopo cena, si ricorda nuovamente della cremina da spalmare e CONVINTAMENTE adempie al suo compito. All'ora di andare a lavarmi i denti, vado per cercare il dentifricio nuovo comprato al supermercato appena due giorni fa e mi accorgo che non era al suo posto...Mi guardo intorno e lo vedo sul comodino accanto all'olandesino che si era già messo a letto..."What is he doing?" mi chiedo tra me e me, e gli domando "Dutchi, why is the toothpaste here? Do you think it's your cream???". In quell’attimo non ha tuonato nessun lampo, non c’è stato nessun fulmine, né sono passati improvvisi uragani, ma la sua espressione, lui che realizzava tutto l’accaduto per filo e per segno, quell’attimo lì ha fatto la differenza! Al ridere in maniera singhiozzata è seguita la sua confessione che la mattina aveva notato che c’era qualcosa di strano in quella ‘crema’ che si era messo e ancor più strano era il fatto che aveva dovuto togliere la pellicola argentata protettiva dopo che l’avevo già fatto io la prima volta! Oh show! ‘Ecco perché sembrava un po’ strana!’, ‘Ecco perché era nuova nuova!’, ‘Ecco perché lo scatolo era ancora chiuso!’…SIII, era il dentifricio quello! Non la crema del dottore!!! :) :) :) Che vita noiosa senza il mio dolce maldestro biondino! Oh, sweet hoofdje!
I corpi del reato: Lexema crema o Crema dental??? :)
Dettagli per occhi sofisticati
Non sapendo rinunciare alla tintarella!
Quando la natura cresce rigogliosa
Tutto il mondo è paese...
Madrid, tal como tendría que ser
Stamattina uscire di casa alle 9 del mattino quando praticamente c'è ancora la brina della notte sulle foglie e con addosso un maglioncino in più, ne è davvero valsa la pena. Qualche ora dopo Madrid si è mostrata ai nostri occhi così come uno se la immagina tutto l'anno e così come l'ho conosciuta due anni fa: assolata. Dopo esserci sparati un'ora di metropolitana per arrivare alla Universidad Carlos III, caldi raggi di sole ci hanno accompagnato in giro per Leganés, cittadina universitaria appena fuori Madrid...
Fundación Carlos III
Dopo giorni di semioscurità, tanta luce è quasi accecante :P
Parchetto
A spasso per Leganés
...e a noi 'ce gusta'!
Poi ovviamente va fatto notare che anche i madrileni hanno assaporato il teporino mezzo estivo di oggi! Come resistere a improvvisare una siesta?!
Ecco infatti il nonnetto che insieme al suo fedele cagnolino lì di fianco, si appisola su se stesso confortato dal calorino del mezzogiorno!
Lavoratori...
Fundación Carlos III
Dopo giorni di semioscurità, tanta luce è quasi accecante :P
Parchetto
A spasso per Leganés
...e a noi 'ce gusta'!
Poi ovviamente va fatto notare che anche i madrileni hanno assaporato il teporino mezzo estivo di oggi! Come resistere a improvvisare una siesta?!
Ecco infatti il nonnetto che insieme al suo fedele cagnolino lì di fianco, si appisola su se stesso confortato dal calorino del mezzogiorno!
Lavoratori...
Monday, May 26, 2008
La rigidez de los formularios
Maandag 26 mei
De afgelopen dagen kon je bijna niet anders dan binnen blijven. Overal in Europa - van Nederland tot Italië - is de lente in alle hevigheid losgebarsten, maar op het Iberische schiereiland is het kommer en kwel. Het is fris, het regent geregeld en dat wind maakt het er niet beter op. De voorspellingen voor de komende week zijn niet hoopgevend dus voorlopig is het binnenzitten. Ik heb dus maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een en ander te organiseren en met mijn werk voor IEPALA te beginnen. Ik zit nu in een team onderzoekers van het IECAH, het Instituto de Estudios sobre Conflictos y Acción Humanitaria. Het IEPALA organiseert mijn project maar het werk wordt gedaan door IECAH. Ik heb alvast een opzet gemaakt met het opstellen van een lijst met concepten over conflicten, die wordt gebruikt om een thesaurus op te stellen. Een thesaurus is een soort woordenboek waarin een bepaald glossarium van woorden wordt georganiseerd. De terminologie over conflicten, vrede en dergelijke wordt in een bestandssysteem gezet zodat het vervolgens gekoppeld kan worden aan bepaalde websites en allerlei nuttige informatie. Hopelijk heb ik deze week een ontmoeting met de onderzoekers zodat ik precies weet wat de bedoeling is. Het is wel zo dat ik een subsidie kan krijgen voor mijn werk en bovendien voor langere tijd betrokken kan blijven bij het project, ook als weer terug in Nederland ben.
Intussen hebben we ook getracht om ons in te schrijven voor diverse cursussen, maar het blijkt toch niet altijd zo gemakkelijk te zijn. Het lijkt simpel om op internet een formulier in te vullen, maar de ene keer blijkt dat je een PDF-formulier vervolgens niet kunt opslaan en je het alsnog moet uitprinten en via de 'oude manier' op moet sturen of moet brengen, de andere keer is het formulier enkel toegesneden op studenten van de universiteit waardoor je een lange e-mailconversatie nodig hebt om je gegevens in te kunnen volgen. In dit laatste geval was het bij het formulier verplicht om alle velden in te vullen, inclusief studentnummer (heb ik dus niet), paspoortnummer (en het Nederlandse paspoortnummer paste niet in het formulier van acht tekens) of je tweede achternaam (Spanjaarden hebben twee achternamen, maar ik dus niet...). Vervolgens kreeg ik een toegewezen studentnummer, heb ik een nep-paspoortnummer ingevuld en maar een "X" opgeschreven in het veld voor de tweede achternaam...Op zich is het goed geregeld, maar ze hebben het toch niet helemaal goed doordacht...Nu moet je alsnog een hoop moeite doen om iets geregeld te krijgen...De cursussen zijn allemaal open voor 'buitenstaanders', maar het wordt je niet gemakkelijk gemaakt. Morgen maken we er misschien een "universiteitsdagje" van. Klinkt simpel, maar één universiteit ligt helemaal in het oosten van de stad (Universidad Alcalá de Henares), de andere in Leganés, in het zuiden en buiten de stad. Je kunt bij die laatste (Universidad Carlos III) wel met de metro komen, maar het ligt in een andere zone en dus moet je bijbetalen. Mijn metrokaart is voor zone A (het centrum en zo'n beetje de hele stad), maar voor de zones B1, B2, B3, C1 en C2 moet je steeds bijbetalen. De andere universiteit, Universidad Rey Juan Carlos, ligt in Aranguez, een stad buiten de provincie Madrid en die is enkel per bus te bereiken. Hopelijk kunnen we bij die universiteit alles per mail en post regelen...
En als klap op de vuurpijl is er dan onze inschrijving voor een cursus in Jaca (Baskenland). Nadat we geen reactie kregen heb ik maar gebeld, ook al was het telefoonnummer vorige week nog alleen een fax. Althans...de enorm harde pieptoon maakte duidelijk dat de telefoon uit stond...
Er werd me nu verteld dat het telefoonnummer en e-mailadres veranderd is en dat ik dus maar dat andere nummer moest bellen. De onvriendelijke meneer van dat andere nummer vertelde me dat degenen die over de inschrijving gaan, op reis zijn naar Brussel en Luxemburg...Zucht. Ik zou binnenkort bericht krijgen...We zijn in Spanje, dus we zullen zien...
In huis lijkt alles wel genormaliseerd. Althans, hoe veel gekker kan het nog worden? De Chilenen zijn nog steeds vreemd, maar voor de rest is het tenminste rustig. Het weekend zijn we toch nog even voor een kebab in het centrum geweest (een week zonder kebab is ondoenlijk en onacceptabel), maar dat was het dan wel. Voor onze flat ligt een uitstekend restaurant, "Vips", een keten die meerdere restaurants in de stad heeft. Voor €7 heb je een maaltijd en drinken. Ideaal voor de zondag. Het eten smaakt er bovendien uitstekend. Als het weer zo blijft zullen we niet snel in het centrum belanden...
Maurice
De afgelopen dagen kon je bijna niet anders dan binnen blijven. Overal in Europa - van Nederland tot Italië - is de lente in alle hevigheid losgebarsten, maar op het Iberische schiereiland is het kommer en kwel. Het is fris, het regent geregeld en dat wind maakt het er niet beter op. De voorspellingen voor de komende week zijn niet hoopgevend dus voorlopig is het binnenzitten. Ik heb dus maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een en ander te organiseren en met mijn werk voor IEPALA te beginnen. Ik zit nu in een team onderzoekers van het IECAH, het Instituto de Estudios sobre Conflictos y Acción Humanitaria. Het IEPALA organiseert mijn project maar het werk wordt gedaan door IECAH. Ik heb alvast een opzet gemaakt met het opstellen van een lijst met concepten over conflicten, die wordt gebruikt om een thesaurus op te stellen. Een thesaurus is een soort woordenboek waarin een bepaald glossarium van woorden wordt georganiseerd. De terminologie over conflicten, vrede en dergelijke wordt in een bestandssysteem gezet zodat het vervolgens gekoppeld kan worden aan bepaalde websites en allerlei nuttige informatie. Hopelijk heb ik deze week een ontmoeting met de onderzoekers zodat ik precies weet wat de bedoeling is. Het is wel zo dat ik een subsidie kan krijgen voor mijn werk en bovendien voor langere tijd betrokken kan blijven bij het project, ook als weer terug in Nederland ben.
Intussen hebben we ook getracht om ons in te schrijven voor diverse cursussen, maar het blijkt toch niet altijd zo gemakkelijk te zijn. Het lijkt simpel om op internet een formulier in te vullen, maar de ene keer blijkt dat je een PDF-formulier vervolgens niet kunt opslaan en je het alsnog moet uitprinten en via de 'oude manier' op moet sturen of moet brengen, de andere keer is het formulier enkel toegesneden op studenten van de universiteit waardoor je een lange e-mailconversatie nodig hebt om je gegevens in te kunnen volgen. In dit laatste geval was het bij het formulier verplicht om alle velden in te vullen, inclusief studentnummer (heb ik dus niet), paspoortnummer (en het Nederlandse paspoortnummer paste niet in het formulier van acht tekens) of je tweede achternaam (Spanjaarden hebben twee achternamen, maar ik dus niet...). Vervolgens kreeg ik een toegewezen studentnummer, heb ik een nep-paspoortnummer ingevuld en maar een "X" opgeschreven in het veld voor de tweede achternaam...Op zich is het goed geregeld, maar ze hebben het toch niet helemaal goed doordacht...Nu moet je alsnog een hoop moeite doen om iets geregeld te krijgen...De cursussen zijn allemaal open voor 'buitenstaanders', maar het wordt je niet gemakkelijk gemaakt. Morgen maken we er misschien een "universiteitsdagje" van. Klinkt simpel, maar één universiteit ligt helemaal in het oosten van de stad (Universidad Alcalá de Henares), de andere in Leganés, in het zuiden en buiten de stad. Je kunt bij die laatste (Universidad Carlos III) wel met de metro komen, maar het ligt in een andere zone en dus moet je bijbetalen. Mijn metrokaart is voor zone A (het centrum en zo'n beetje de hele stad), maar voor de zones B1, B2, B3, C1 en C2 moet je steeds bijbetalen. De andere universiteit, Universidad Rey Juan Carlos, ligt in Aranguez, een stad buiten de provincie Madrid en die is enkel per bus te bereiken. Hopelijk kunnen we bij die universiteit alles per mail en post regelen...
En als klap op de vuurpijl is er dan onze inschrijving voor een cursus in Jaca (Baskenland). Nadat we geen reactie kregen heb ik maar gebeld, ook al was het telefoonnummer vorige week nog alleen een fax. Althans...de enorm harde pieptoon maakte duidelijk dat de telefoon uit stond...
Er werd me nu verteld dat het telefoonnummer en e-mailadres veranderd is en dat ik dus maar dat andere nummer moest bellen. De onvriendelijke meneer van dat andere nummer vertelde me dat degenen die over de inschrijving gaan, op reis zijn naar Brussel en Luxemburg...Zucht. Ik zou binnenkort bericht krijgen...We zijn in Spanje, dus we zullen zien...
In huis lijkt alles wel genormaliseerd. Althans, hoe veel gekker kan het nog worden? De Chilenen zijn nog steeds vreemd, maar voor de rest is het tenminste rustig. Het weekend zijn we toch nog even voor een kebab in het centrum geweest (een week zonder kebab is ondoenlijk en onacceptabel), maar dat was het dan wel. Voor onze flat ligt een uitstekend restaurant, "Vips", een keten die meerdere restaurants in de stad heeft. Voor €7 heb je een maaltijd en drinken. Ideaal voor de zondag. Het eten smaakt er bovendien uitstekend. Als het weer zo blijft zullen we niet snel in het centrum belanden...
Maurice
Thursday, May 22, 2008
Lo que me gusta mucho de Madrid
Ora come ora è questo che apprezzo davvero di questa autunnale capitale:
Quevedo: perchè lì una birra costa solo 1,25 e le favolose tapas che ti danno sono gratis...e normalmente a Madrid le tapas NON sono gratis.
Nemrut: perchè ieri sera abbiamo preso due doner kebab e una bottiglietta d'acqua e quando gli abbiamo dato 10 euro per pagarne 8,20, ci hanno dato 11,80 di resto :) :) :) e il kebab da Nemrut ha già una certa fama di per sè...è semplicemente il migliore
Plaza Mayor: perchè gira e rigira ogni scorciatoia passa da lì! :P
Eroski: perchè ci permette di nutrirci di ogni schifezza e/o leccornia ma anche roba sana a soli 0,45 o 0,99 cents!
e che la lista continui...
Quevedo: perchè lì una birra costa solo 1,25 e le favolose tapas che ti danno sono gratis...e normalmente a Madrid le tapas NON sono gratis.
Nemrut: perchè ieri sera abbiamo preso due doner kebab e una bottiglietta d'acqua e quando gli abbiamo dato 10 euro per pagarne 8,20, ci hanno dato 11,80 di resto :) :) :) e il kebab da Nemrut ha già una certa fama di per sè...è semplicemente il migliore
Plaza Mayor: perchè gira e rigira ogni scorciatoia passa da lì! :P
Eroski: perchè ci permette di nutrirci di ogni schifezza e/o leccornia ma anche roba sana a soli 0,45 o 0,99 cents!
e che la lista continui...
THIJS: a man whose blood is made of alcohol…
Spicy chicken and a salsa that only Thijs liked...
…todavía, lo que es más increíble es que nunca llega a ser borracho!
CHUPITOS!
The Editors
Subscribe to:
Posts (Atom)